من قال لك : « انا » ! فقل : « انت » ! و لا تدّع شيئا و ان احاط به علمك و تحقّقت به معرفتك . و لا تكشف سرّك الّا لمن هو اشرف منك فى الدّين فتجد الشّرف ؛ فان فعلت ذلك اصبت السّلامة ، و بقيت مع اللّه ، عزّ و جلّ ، بلا علاقة : فرمود حضرت صادق عليه السّلام كه : طلب كن سلامت را در هركجا كه باشى و در هر حال كه باشى براى دين و دل خود و اواخر كارهاى خود از خداوند عزيز و بزرگ . پس نيست هركسى كه بجويدش بيابدش . پس چگونه است حال آن كه نشانده شده بر بلا و راه رفته به راههاى ضدّ سلامت و ضدّيّت كند بر اصل‌هاى آن ؟ ! بلكه ببيند سلامت را تلف و تلف را سلامت . و سلامتى ، به تحقيق ، كناره شده از مردم در هر عصر ، خصوصا در اين زمان ؛ و راه وجود آن سلامت ، در قبول كردن اذيّت خلايق است و صبر از مصيبت‌ها و سبكى براى مرگ و گريختن از چيزهائى كه لازم است بر تو رعايت آن و قناعت به كمتر از مقدور ؛ پس اگر ممكن نشد ، پس راه سلامت عزلت است ؛ پس اگر نتوانستى ، پس سكوت ؛ و مثل عزلت نيست ؛ پس اگر نتوانستى ، پس سخن گفتن كه فايدهء تو در آن باشد نه ضرر تو ؛ و نيست اين ، مثل سكوت ؛ پس اگر نيافتى راه بر آن ، پس گرديدن در سفرها از شهرى به شهرى و انداختن نفس را در بيابانهاى تلف با درون صاف و قلب با خشوع و بدن صابر ؛ فرموده حقّ تعالى : « به درستى كه كسانى كه مىميراند آنها را ملائكه كه ظالمند بر نفس‌هاى خود ، گويند : در چه كار بوديد ؟ گويند : بوديم ناتوانان در روى زمين ! گويند : آيا نبود زمين خدا با وسعت كه هجرت مىكرديد ؟ ! » . و منتظر باش بر غنيمت بندگان صالح خدا و راغب مشو بر هم‌جنس‌ها و منازعه مكن با دشمنان ؛ و هركس كه بگويد بر تو : « منم » ! پس بگو : « توئى » ! و ادّعا منما چيزى را ، اگرچه احاطه كند بر آن چيز